بر تناسب ارواح و تشاهد قلوب باشد و آن موجب اخوت يا نفس اخوت است . پس اگر اسباب تودد بىتكليف رو داد و الا به تكلف اندك اندك به فعل بايد آورد تا شايد به تدريج طبيعى گردد . پس بياييد اى ياران دينى و اى طالبان رضاى الهى تا اسباب تودد را بر خود ببنديم و به حسن بشر و طلاقت وجه و اظهار سرور به لقا و تصافح و تواضع و خدمت و اغماض عين از عيوب و عثرات و قصور و تقصيرات ، با يكديگر معاشرت كنيم ، شايد آهسته آهسته مودتى طبيعى به حصول پيوندد و به تدريج مستحكم شود و اگر نشود به احياى اين سنن ، مثاب خواهيم بود به نقد ، و اين اخلاق مكتسب خواهد شد عاجلا و از كرم الهى بعيد است كه جماعتى را كه قدم در راه او نهند و طاعتى را مطلب سازند ، به نيّت صادقه ، توفيق اتمام آن ندهد - فمنا الحركة و من اللّه البركة - . و بايد كه بعد از تعيين جماعت اخوان و ضبط عدد ايشان ، قواعد و قوانينى چند در ميان ايشان مقرر گردد بر وفق شريعت و طريقت ، كه از آنها تجاوز جايز نشمرند و بر تجاوز از آنها ، يكديگر را مؤاخذه نمايند و بر عدم مواخذه بر آن نيز ، مؤاخذه نمايند تا ايشان را اكتساب خيرات ، عادت و اخلاق حسنه ملكه شود . اولا آنكه راه غيبت بر خود ببندند و هيچ مسلمانى را غيبت جايز ندارند ، چه غيبت ، فاكهه اهل نار است و لايق اهل ايمان نيست كه سالكان راه چنانند . و غيبت كردن مثل گوشت مرده خوردن است چنان كه در قرآن بيان شده « 1 » ! . و ديگر آنكه با يكديگر حسد نورزند و سخن چينى نكنند و گمان بد به يكديگر نبرند و تجسس عيب يكديگر نكنند . آنچه بر سبيل ضرورت معلوم

--> ( 1 ) - حجرات / 12 .